AFFETME
İnsanlar sosyal varlıklar olarak birbirleri ile sürekli etkileşim halindedirler ve bu durum kişilerarası ilişkilerde birtakım sorunlar yaşanmasını kaçınılmaz kılmaktadır. Bu noktada bireyler, diğerlerinin kendilerine yönelik yaptıkları bir hata ya da yanlış karşısında yapılan davranışın affedilip affedilmemesi ikilemi ile karşı karşıya kaldıkları pek çok durum yaşamaktadırlar (Cavalcanti, de Holanda Coelho, Rezende, Vione ve Gouveia, 2018). Bu yüzden bireylerin hangi yolu seçecekleri bir bakıma yaşamsal bir öneme sahip olmaktadır (Worthington vd., 2014)
Affetme bireyin kendisini inciten başka bir bireye, duruma ya da topluma karşı duyduğu öfke, nefret, kin gibi olumsuz duyguları bırakıp anlayış, şefkat, kabul gibi daha olumlu duygulara yönelmesidir. Tanımda da belirtildiği gibi affetme durumunda olumsuz duygulardan olumlu duygulara yönelme söz konusudur. Kavramının başkalarını affetme, kendini affetme, durumu affetme ve affedildiğini hissetme olarak tanımlanan alt boyutları vardır.
Konuyla ilgili bir diğer önemli nokta affetme sürecidir. Sürecin ilk adımı kişinin yaşantısını etkileyen geçmiş deneyimleri ile baş edebilmesi için kime karşı ve neden böyle hissettiği üzerine düşünme sürecidir. Diğer adımda kişi yaşantısı ile ilgili nasıl hissettiğine dair farkındalık oluşturur. Üçüncü adımda affediyor olmasının kendi üzerindeki olumlu etkisinin farkına varır. Son adımda ise kendini affetmeye odaklanır.
Peki Nasıl Affederim?
Yapılan araştırmalar affetme sürecinin birçok duygunun ve düşüncenin bir arada yaşandığı yoğun bir süreç olduğunu belirtmektedir. Bu süreç olaydan kaynaklanan şok deneyimi, yaşanan olayı inkar etme, acıyı kabul etme (incindiğimizi kabul etme), bu acıdan kaynaklı duyguları ifade etme, inciten kişi ile empati yapma, affetmenin olumlu getirilerini anlama ve affetme olarak sıralanabilir.
Kişinin kendisi ile yüzleşmesi, sorumluluk alması, hatayı kabullenmesi ve değişim söz konusudur. Nitekim kendini affetme durumunda kişi yaptığını düşündüğü bir hata nedeniyle kendine yönelik olumsuz duygularını, düşüncelerini, davranışlarını bırakır; olumlu duygu, düşünce, davranışları arttırır. Daha açık bir anlatımla, kendini affetme süreci, başkalarını affetmeye benzer bir biçimde bireyin kendine yönelik olumsuz duygu, düşünce ve davranışlarının olumluları ile yer değiştirmesiyle gerçekleşir. Kişi kusursuz olmadığını kabul eder, kusursuz olmadığını kabul eden kişilerin kendisini affetmesi daha kolay olur. Perspektif alabilen ve empati yeteneği iyi olan kişilerin kendilerini daha kolay affedebildikleri görülmektedir.
Affedebildiğimizde:
Affetme durumunun kişiye hem psikolojik olarak hem de bedensel olarak bazı yararları vardır. Psikolojik olarak baktığımızda affetmeyi tercih eden bir birey daha az öfke yaşamakta, daha kolay ilişkiler kurabilmekte, daha az tekrar edici/rüminatif düşüncelere bağlı kalmakta, geçmişin etkisinden daha kolay kurtulabilmekte ve anda kalma becerisini geliştirebilmektedir. Bedensel etkilerine baktığımızda da baş ağrıları, kalp problemleri, bedensel gerginlikler ve somatizasyon bozuklukları gibi durumlarla ilişkili olduğu görülmektedir. Affetmenin sadece psikolojik olarak değil fiziksel olarak da sağlığı arttırdığı bilinmektedir.
Affetmenin kişisel bir yük olduğu, kişiyi öfke duygusu ve olumsuz düşünler sarmalında yorduğu dikkate alındığında, affediyor olmanın başkasından çok kişinin kendisine yaptığı bir iyilik ve öz şefkat olduğunu söylemek yanlış olmayacaktır.
Psikolojik Danışman Esma KÖSE
Kitap Önerileri:
Affetmek Üzerine- Edward M. Hallowell
Kendini Affet- Adem Güneş
Öz Şefkat- Kristen Neff
Bağışlamak- Jacques Derrida
webtasarım - 2024 © - ADÜ Bilgi İşlem Web Tasarım Grubu
